Jeżeli sąd ogłosił upadłość dłużnika, wierzyciel powinien zgłosić swoją wierzytelność za pośrednictwem systemu KRZ (Krajowy Rejestr Zadłużonych). Termin na dokonanie zgłoszenia wynosi co do zasady 30 dni od dnia obwieszczenia postanowienia o upadłości. Brak zgłoszenia lub błędy formalne mogą spowodować pominięcie wierzyciela przy podziale masy upadłości.
Czym jest zgłoszenie wierzytelności?
Zgłoszenie wierzytelności to formalna procedura, w ramach której wierzyciel informuje syndyka oraz sąd upadłościowy o istnieniu swojego roszczenia wobec upadłego dłużnika. Jest to jeden z najważniejszych etapów postępowania upadłościowego z perspektywy wierzyciela, ponieważ bez prawidłowego zgłoszenia odzyskanie należności może okazać się niemożliwe lub znacząco utrudnione. W praktyce zgłoszenie wierzytelności oznacza oficjalne wskazanie:
kto jest wierzycielem,
jaka jest wysokość długu,
z czego wynika roszczenie,
kiedy wierzytelność stała się wymagalna,
jakie dokumenty potwierdzają istnienie zobowiązania.
Po skutecznym zgłoszeniu wierzyciel może zostać wpisany na listę wierzytelności prowadzoną przez syndyka. Dopiero wtedy uzyskuje możliwość uczestniczenia w podziale środków pochodzących z masy upadłości.
Kto może zgłosić wierzytelność?
Prawo do zgłoszenia wierzytelności mają zarówno przedsiębiorcy, jak i osoby prywatne. Nie ma znaczenia, czy wierzytelność wynika z działalności gospodarczej, czy z relacji prywatnej – kluczowe jest istnienie wymagalnego roszczenia wobec upadłego. Najczęściej zgłaszane są:
niezapłacone faktury,
pożyczki,
należności wynikające z umów,
wyroki sądowe,
odsetki,
zaległe wynagrodzenia,
roszczenia wynikające z usług,
wierzytelności zabezpieczone hipotecznie lub zastawem.
Jeżeli przedsiębiorca wystawił kontrahentowi fakturę, która nie została opłacona przed ogłoszeniem upadłości, powinien zgłosić swoją wierzytelność syndykowi przez KRZ. Podobnie osoba prywatna może zgłosić np. niespłaconą pożyczkę udzieloną upadłemu.
AIF Kancelaria oferuje swoją pomoc w zgłoszeniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Zdaj się na wieloletnie doświadczenie naszych prawników!
Sukces skutecznego zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym polega na uważnym przygotowaniu pisma, zawarciu wszystkich wymaganych informacji oraz zachowaniu odpowiedniej formy dokumentów załączanych do zgłoszenia.
Skąd wierzyciel dowiaduje się o postępowaniu upadłościowym?
Zasadą jest, że syndyk zawiadamia wierzycieli o ogłoszeniu upadłości dłużnika i wzywa wierzycieli do zgłaszania wierzytelności, przy czym, aby syndyk mógł zawiadomić wierzyciela, musi dysponować informacją o jego adresie. Brak zawiadomienia wierzyciela przez syndyka o ogłoszeniu upadłości nie oznacza, że wierzyciel nie może zgłosić swojej wierzytelności, a jedynie, że syndyk nie posiadał informacji o wierzycielu i dlatego nie skierował do niego zawiadomienia. Informacje o upadłości można odnaleźć również w internetowym Monitorze Sądowym i Gospodarczym http://www.imsig.pl/
Podstawa prawna. Kliknij na: art. 176 Prawa upadłościowego i naprawczego.
Sąd, do którego kierujemy zgłoszenie wierzytelności.
Zgłoszenie wierzytelności kierujemy do sądu upadłościowego – sądu rejonowego – sądu gospodarczego (sąd rejonowy wydział gospodarczy ds. upadłościowych i naprawczych). W zawiadomieniu o upadłości syndyk wskazuje, do jakiego sądu powinno zostać skierowanie zgłoszenie wierzytelności.
Podstawa prawna: Kliknij na art. 18 Prawo upadłościowe i naprawcze.
Jak zgłosić wierzytelność w KRZ – instrukcja krok po kroku
Zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym odbywa się elektronicznie przez Krajowy Rejestr Zadłużonych, czyli KRZ. Wierzyciel powinien przygotować dane dłużnika, dokumenty potwierdzające istnienie długu oraz możliwość podpisania formularza elektronicznie.
→ Krok 1 – założenie konta w KRZ
Pierwszym krokiem jest założenie konta w systemie KRZ. Bez aktywnego konta wierzyciel nie będzie mógł złożyć zgłoszenia wierzytelności online. Do rejestracji i logowania najczęściej potrzebne są:
profil zaufany,
podpis kwalifikowany,
dane identyfikacyjne wierzyciela,
adres e-mail,
numer PESEL, NIP lub KRS.
W przypadku firm warto upewnić się, że osoba dokonująca zgłoszenia ma prawo reprezentować wierzyciela albo posiada odpowiednie pełnomocnictwo.
→ Krok 2 – odnalezienie postępowania upadłościowego
Po zalogowaniu do KRZ należy odnaleźć właściwe postępowanie dotyczące upadłego dłużnika. Można to zrobić, wyszukując sprawę po danych identyfikacyjnych. Najczęściej używa się:
nazwy spółki,
numeru KRS,
numeru NIP,
imienia i nazwiska dłużnika,
sygnatury sprawy.
Na tym etapie trzeba sprawdzić, czy wybrane postępowanie rzeczywiście dotyczy właściwego dłużnika. Błędne wskazanie sprawy może spowodować konieczność poprawiania zgłoszenia lub opóźnić jego rozpoznanie.
→ Krok 3 – wypełnienie formularza zgłoszenia wierzytelności
Następnie należy wybrać formularz zgłoszenia wierzytelności i uzupełnić wszystkie wymagane pola. To najważniejsza część całej procedury, ponieważ syndyk będzie oceniał zgłoszenie właśnie na podstawie danych wskazanych w formularzu oraz załączonych dokumentów. W formularzu należy podać przede wszystkim:
dane wierzyciela,
dane upadłego dłużnika,
wysokość wierzytelności,
podstawę roszczenia,
termin wymagalności,
informacje o odsetkach,
informacje o zabezpieczeniach, jeżeli istnieją,
opis dokumentów potwierdzających roszczenie.
Opis wierzytelności powinien być konkretny. Warto wskazać, z jakiej umowy, faktury, pożyczki, wyroku albo innego zdarzenia wynika roszczenie oraz jaka kwota pozostaje niezapłacona.
→ Krok 4 – dodanie dokumentów
Do zgłoszenia należy dołączyć dokumenty potwierdzające istnienie i wysokość wierzytelności. Im pełniejsza dokumentacja, tym mniejsze ryzyko zakwestionowania roszczenia przez syndyka. Najczęściej załącza się:
faktury,
umowy,
wezwania do zapłaty,
potwierdzenia przelewów,
korespondencję z dłużnikiem,
wyroki sądowe,
ugody,
noty odsetkowe,
dokumenty zabezpieczeń.
Przed wysłaniem warto sprawdzić, czy pliki są czytelne, kompletne i dotyczą właściwej wierzytelności. Częstym błędem jest dołączenie skanu tylko pierwszej strony umowy albo dokumentów bez podpisów.
→ Krok 5 – podpisanie i wysłanie zgłoszenia
Po uzupełnieniu formularza i dodaniu załączników należy sprawdzić poprawność danych, podpisać zgłoszenie elektronicznie i wysłać je przez KRZ. Zgłoszenie można podpisać m.in.:
profilem zaufanym,
podpisem kwalifikowanym,
inną formą podpisu dopuszczoną w systemie.
Po wysłaniu zgłoszenia warto zachować:
potwierdzenie wysyłki,
numer zgłoszenia,
kopię formularza,
kopie załączników.
To ważne, ponieważ dokumenty mogą być potrzebne na dalszym etapie postępowania, np. przy weryfikacji listy wierzytelności albo przy składaniu sprzeciwu.
Co powinno zawierać zgłoszenie wierzytelności?
Wymogi formalne zgłoszenia wierzytelności, czyli jakie informacje powinno zawierać zgłoszenie.
W zgłoszeniu wierzytelności należy podać:
− sygnaturę akt sprawy upadłościowej
− imię i nazwisko bądź nazwę albo firmę wierzyciela i odpowiednio jego miejsce zamieszkania albo siedzibę;
− określenie wierzytelności wraz z należnościami ubocznymi oraz wartość wierzytelności niepieniężnej;
− dowody stwierdzające istnienie wierzytelności;
− kategorię, do której wierzytelność ma być zaliczona
− zabezpieczenia związane z wierzytelnością oraz oświadczenie wierzyciela, w jakiej prawdopodobnie sumie wierzytelność nie będzie zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia;
− w razie zgłoszenia wierzytelności, w stosunku do której upadły nie jest dłużnikiem osobistym, przedmiot zabezpieczenia, z którego wierzytelność podlega zaspokojeniu;
− stan sprawy, jeżeli co do wierzytelności toczy się postępowanie sądowe lub administracyjne;
− jeżeli wierzyciel jest wspólnikiem albo akcjonariuszem spółki będącej upadłym – ilość posiadanych udziałów albo akcji oraz ich rodzaj
− numer rachunku bankowego, na który winne być przelane sumy ujęte w planie podziału funduszów masy upadłości
− należy załączyć odpis z rejestru KRS/ zaświadczenie z EDG
Podstawa prawna: Kliknij na: art. 239 i 240 Prawa upadłościowego i naprawczego.
Załączniki do zgłoszenia wierzytelności.
Kwestia szczególnie istotna, ponieważ stanowi najczęstszą przyczynę zwrotów wierzytelności przez sąd. Zgłoszenia wierzytelności dokonuje się na piśmie w dwóch egzemplarzach. Do pisma zgłaszający wierzytelność powinien załączyć dokumenty uzasadniające zgłoszenie, czyli np. fakturę VAT, wyrok, ale konieczne jest zachowanie formy, to znaczy dokumenty muszą zostać dołączone:
− w oryginale lub
− notarialnie poświadczone lub
− poświadczenia odpisów może dokonać radca prawny lub adwokat, będący pełnomocnikiem wierzyciela, który zgłasza wierzytelność
Termin na zgłoszenie wierzytelności.
Wierzytelność należy zgłosić w terminie oznaczonym w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości. Termin zgłaszania wierzytelności w postępowaniu upadłościowym nie może być krótszy niż jeden miesiąc i dłuższy niż trzy miesiące od daty obwieszczenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. W praktyce jest to termin 2 – 3 miesięczny. Nawet jeśli upłynął termin do zgłaszania wierzytelności, wierzyciel nadal może zgłosić swoją wierzytelność, ale naraża się na niekorzystne konsekwencje prawne, o czym poniżej.
Podstawa prawna. Kliknij na: art. 236 ust. 1, 51 ust. 1 pkt. 4 Prawa upadłościowego i naprawczego
Zgłoś wierzytelność w postępowaniu upadłościowym bez ryzyka błędów formalnych
Pomożemy Ci prawidłowo przygotować zgłoszenie wierzytelności, skompletować dokumentację i dopilnować wszystkich terminów. Zadbaj o swoje prawa jako wierzyciel z pomocą doświadczonych prawników.
Skonsultuj swoją sprawęIle kosztuje zgłoszenie wierzytelności?
W większości przypadków zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym jest bezpłatne – pod warunkiem, że wierzyciel złoży formularz w terminie, czyli najczęściej w ciągu 30 dni od dnia obwieszczenia upadłości w KRZ. Oznacza to, że wierzyciel nie ponosi:
opłaty sądowej,
kosztów administracyjnych,
dodatkowych opłat za samo zgłoszenie wierzytelności.
Sytuacja zmienia się jednak wtedy, gdy zgłoszenie następuje po terminie. W takim przypadku wierzyciel musi liczyć się z obowiązkiem pokrycia zryczałtowanych kosztów postępowania upadłościowego. W praktyce opłata za spóźnione zgłoszenie wynosi zwykle około 1300–1400 zł, choć jej wysokość może zmieniać się wraz ze wskaźnikami publikowanymi przez GUS.
→ Kiedy mogą pojawić się dodatkowe koszty?
Dodatkowe wydatki najczęściej dotyczą bardziej skomplikowanych spraw, zwłaszcza gdy:
syndyk kwestionuje wierzytelność,
konieczne jest wniesienie sprzeciwu,
sprawa wymaga analizy dużej liczby dokumentów,
wierzyciel korzysta z pomocy kancelarii lub pełnomocnika.
W praktyce szybkie i prawidłowe zgłoszenie wierzytelności pozwala uniknąć większości problemów proceduralnych oraz ograniczyć ryzyko dodatkowych kosztów.
Rodzaj zgłoszenia | Koszt |
|---|---|
Zgłoszenie w terminie | zazwyczaj bezpłatne
|
Zgłoszenie po terminie | ok. 1300–1400 zł |
Pomoc pełnomocnika | zależna od sprawy |
Co w przypadku gdy termin do zgłoszenia wierzytelności nie został zachowany?
Spóźnione zgłoszenie wierzytelności jest bardzo dotkliwe dla wierzyciela, ponieważ bez względu na przyczynę opóźnienia, czynności dokonane już w postępowaniu upadłościowym, są skuteczne względem wierzyciela, który nie dochował terminu, co może oznaczać mniejsze zaspokojenie lub brak zaspokojenia z funduszów masy upadłości. Przy ustaleniu, które czynności w postępowaniu upadłościowym są skuteczne względem wierzyciela, decyduje moment umieszenia wierzytelności na liście wierzytelności, a nie moment zgłoszenia.
Podstawa prawna. Kliknij na: art. 252, 253, 262 Prawa upadłościowego i naprawczego.
Mimo spóźnienia często warto zgłosić wierzytelność:
gdy kwota jest wysoka,
gdy postępowanie nadal trwa,
gdy syndyk nie zakończył listy wierzytelności,
gdy istnieje realna masa upadłości.
Jak sprawdzić, czy wierzytelność została uznana?
Po zgłoszeniu wierzytelności syndyk analizuje przesłane dokumenty i ocenia, czy roszczenie powinno zostać wpisane na listę wierzytelności. Informacje o przebiegu postępowania publikowane są w systemie KRZ (Krajowy Rejestr Zadłużonych). Aby sprawdzić status zgłoszenia, należy zalogować się do KRZ, odnaleźć właściwe postępowanie upadłościowe i przejrzeć listę wierzytelności lub akta sprawy. To właśnie tam pojawia się informacja, czy wierzytelność została uznana przez syndyka. Syndyk może:
uznać wierzytelność w całości,
uznać ją częściowo,
odmówić jej uznania.
W praktyce problemy najczęściej wynikają z braków formalnych, niepełnej dokumentacji albo błędnie wskazanej kwoty roszczenia. Dlatego tak ważne jest prawidłowe przygotowanie zgłoszenia oraz dołączenie wszystkich dokumentów potwierdzających istnienie długu. Jeżeli syndyk odmówi uznania wierzytelności lub uzna ją jedynie częściowo, wierzyciel nadal może dochodzić swoich praw, np. poprzez wniesienie sprzeciwu lub uzupełnienie dokumentacji.
Zarządzenie o zwrocie wierzytelności.
Znaczenie zachowania 7 – dniowego terminu na uzupełnienie braków formalnych zgłoszenia wierzytelności.
Jeśli zgłoszenie wierzytelności było wadliwe, z sądu otrzymamy pismo – zarządzenie o zwrocie wierzytelności. W tej sytuacji wierzyciel nie może pozostać bierny, powinien uzupełnić braki wskazane w zarządzeniu sędziego – komisarza np. w zakresie przedłożenia właściwych dokumentów, wówczas zgłoszenie wierzytelności będzie skuteczne, ale dniem zgłoszenia będzie dzień uzupełnienia braków.
Podstawa prawna Kliknij na: art. 242 Prawa upadłościowego i naprawczego.
Zażalenie na zarządzenie o zwrocie wierzytelności.
Sędzia – komisarz wydał zarządzenie o zwrocie wierzytelności, czy tą decyzję sędziego wierzyciel może kwestionować? Tak, wierzyciel może wnieść zażalenie na zarządzenie o zwrocie. Termin do wniesienia zażalenia wynosi siedem dni i liczony jest od dnia doręczenia zarządzenia wierzycielowi. Zażalenie podlega opłacie stałej wynoszącej 30 zł.
Podstawa prawna Kliknij na: art. 14 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Ważne: pomimo zarządzenia o zwrocie, wierzyciel może ponownie zgłosić wierzytelność!
Nie wiesz, czy zgłoszenie wierzytelności jest konieczne?
Każdą sprawę analizujemy indywidualnie. Sprawdzimy Twoją sytuację, ocenimy szanse odzyskania należności i wskażemy najlepsze dalsze kroki — bez zobowiązań.
Porozmawiaj z doradcąCo zrobić, gdy syndyk odmówi uznania wierzytelności?
Odmowa uznania wierzytelności przez syndyka nie oznacza jeszcze definitywnej utraty możliwości dochodzenia roszczenia. Wierzyciel ma prawo podjąć dalsze działania i zakwestionować stanowisko syndyka, zwłaszcza jeśli dysponuje dokumentami potwierdzającymi istnienie długu. W praktyce syndyk może odmówić uznania wierzytelności m.in. wtedy, gdy:
dokumentacja jest niekompletna,
kwota została błędnie wyliczona,
roszczenie budzi wątpliwości,
wierzytelność została zgłoszona po terminie,
brak jest wystarczających dowodów potwierdzających roszczenie.
W takiej sytuacji wierzyciel może:
przeanalizować przyczynę odmowy,
uzupełnić brakujące dokumenty,
przedstawić dodatkowe dowody,
wnieść sprzeciw wobec listy wierzytelności.
Kluczowe znaczenie ma tutaj terminowe działanie oraz odpowiednie uzasadnienie swojego stanowiska. Im lepiej przygotowana dokumentacja, tym większa szansa na zmianę decyzji syndyka lub uwzględnienie wierzytelności na dalszym etapie postępowania. W bardziej skomplikowanych sprawach – szczególnie przy wysokich kwotach, sporach gospodarczych lub wierzytelnościach zabezpieczonych – warto skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Pozwala to ograniczyć ryzyko błędów proceduralnych i zwiększa szanse skutecznego dochodzenia należności.
Zgłoszenie wierzytelności przy upadłości konsumenckiej
Zgłoszenie wierzytelności przy upadłości konsumenckiej wygląda podobnie jak w przypadku upadłości przedsiębiorcy, jednak w praktyce najczęściej dotyczy zobowiązań osób fizycznych, takich jak kredyty, pożyczki czy prywatne należności. Jeżeli sąd ogłosił upadłość konsumencką dłużnika, wierzyciel powinien zgłosić swoją wierzytelność za pośrednictwem systemu KRZ (Krajowy Rejestr Zadłużonych). Tylko prawidłowo zgłoszone roszczenie może zostać uwzględnione w postępowaniu i wpisane na listę wierzytelności. Najczęściej zgłaszane są:
kredyty i pożyczki,
niezapłacone faktury,
zaległe czynsze,
prywatne należności,
odsetki,
roszczenia wynikające z umów.
W zgłoszeniu należy wskazać:
dane wierzyciela,
wysokość wierzytelności,
podstawę roszczenia,
termin wymagalności,
dokumenty potwierdzające istnienie długu.
Syndyk analizuje zgłoszenie i ocenia, czy wierzytelność jest zasadna. Dlatego bardzo ważne jest dołączenie kompletnej dokumentacji, np. umów, potwierdzeń przelewów, faktur czy wyroków sądowych. W praktyce wielu wierzycieli błędnie zakłada, że samo istnienie długu wystarczy do udziału w postępowaniu upadłościowym. Tymczasem brak zgłoszenia wierzytelności może oznaczać utratę możliwości odzyskania należności.
Najczęstsze błędy przy zgłaszaniu wierzytelności
Zgłoszenie wierzytelności powinno być przygotowane starannie i zgodnie z wymaganiami systemu KRZ. W praktyce wiele problemów wynika jednak z błędów formalnych, niepełnej dokumentacji albo nieprawidłowo uzupełnionego formularza. Nawet pozornie drobne pomyłki mogą wydłużyć postępowanie lub utrudnić uznanie wierzytelności przez syndyka. Najczęściej spotykane błędy to:
brak wymaganych dokumentów,
błędnie wyliczona kwota roszczenia,
niewskazanie odsetek,
nieprawidłowa sygnatura sprawy,
nieczytelne albo niekompletne załączniki,
zgłoszenie wierzytelności po terminie,
brak podpisu elektronicznego,
błędne dane wierzyciela lub dłużnika.
W praktyce syndyk zwraca uwagę nie tylko na samą wysokość wierzytelności, ale również na sposób jej udokumentowania. Problemem często okazuje się brak dokładnego opisu roszczenia albo niewskazanie, z jakiej umowy, faktury czy zobowiązania wynika dług. Przed wysłaniem formularza warto jeszcze raz sprawdzić:
poprawność danych,
wysokość wierzytelności,
kompletność dokumentów,
termin zgłoszenia,
sposób podpisania formularza w KRZ.
Dobrze przygotowane zgłoszenie znacząco zwiększa szansę na szybkie uznanie wierzytelności i ogranicza ryzyko dodatkowych komplikacji proceduralnych.
Jak wygląda proces po zgłoszeniu wierzytelności?
Po zgłoszeniu wierzytelności postępowanie upadłościowe wchodzi w kolejny etap, w którym syndyk analizuje roszczenia wierzycieli i przygotowuje listę wierzytelności. To właśnie na jej podstawie ustalane jest, kto i w jakiej wysokości będzie mógł uczestniczyć w podziale środków pochodzących z majątku upadłego. Cały proces zwykle przebiega według określonego schematu.
→ Ogłoszenie upadłości.
Postępowanie rozpoczyna się od wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości dłużnika. Informacja o upadłości publikowana jest w KRZ, a od tego momentu zaczynają biec terminy dla wierzycieli.
→ Zgłoszenie wierzytelności.
Wierzyciele zgłaszają swoje roszczenia za pośrednictwem systemu KRZ. W formularzu należy wskazać wysokość wierzytelności, podstawę roszczenia oraz dołączyć dokumenty potwierdzające istnienie długu.
→ Analiza przez syndyka.
Po otrzymaniu zgłoszeń syndyk analizuje dokumentację i sprawdza zasadność każdej wierzytelności. Na tym etapie może:
uznać wierzytelność,
uznać ją częściowo,
odmówić jej uznania,
wezwać do uzupełnienia dokumentów.
Im lepiej przygotowane zgłoszenie, tym sprawniej przebiega weryfikacja.
→ Sporządzenie listy wierzytelności.
Po zakończeniu analizy syndyk sporządza listę wierzytelności, czyli dokument zawierający wszystkich wierzycieli oraz wysokość uznanych roszczeń. Lista publikowana jest w KRZ i może zostać zaskarżona, jeżeli wierzyciel nie zgadza się z decyzją syndyka.
→ Likwidacja majątku upadłego.
Kolejnym etapem jest sprzedaż majątku należącego do upadłego. Syndyk może likwidować m.in.:
nieruchomości,
ruchomości,
środki na rachunkach,
wyposażenie firmy,
inne składniki majątku.
Uzyskane środki trafiają do masy upadłości.
→ Podział środków pomiędzy wierzycieli.
Na końcu syndyk dokonuje podziału zgromadzonych środków pomiędzy wierzycieli zgodnie z kategoriami zaspokojenia określonymi w przepisach prawa upadłościowego. W praktyce wysokość odzyskanych środków zależy m.in. od:
wartości majątku upadłego,
liczby wierzycieli,
rodzaju wierzytelności,
kosztów postępowania,
stopnia zabezpieczenia roszczeń.
Czy warto skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika?
W prostszych sprawach wierzyciel może samodzielnie zgłosić wierzytelność przez system KRZ. W praktyce jednak postępowania upadłościowe często wiążą się z dużą liczbą formalności, terminów oraz wymogów dotyczących dokumentacji. Nawet niewielki błąd może utrudnić uznanie wierzytelności albo wydłużyć całe postępowanie. Pomoc profesjonalnego pełnomocnika pozwala ograniczyć ryzyko problemów formalnych i zwiększa szansę na prawidłowe przygotowanie zgłoszenia. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy sprawa jest bardziej skomplikowana lub obejmuje wysokie kwoty. Wsparcie może obejmować:
analizę dokumentów,
przygotowanie zgłoszenia wierzytelności,
obsługę procedury w KRZ,
kontakt z syndykiem,
sporządzanie sprzeciwów i dodatkowych pism,
monitoring postępowania upadłościowego.
Pomoc specjalisty jest szczególnie przydatna:
przy wysokich wierzytelnościach,
przy sporach gospodarczych,
przy wierzytelnościach zabezpieczonych,
gdy syndyk kwestionuje roszczenie,
gdy dokumentacja jest rozbudowana lub niekompletna.
W praktyce dobrze przygotowane zgłoszenie już na początku postępowania może znacząco zwiększyć szansę na sprawne uznanie wierzytelności i ograniczyć ryzyko dalszych komplikacji.
FAQ
Co do zasady wierzyciel ma 30 dni na zgłoszenie wierzytelności od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w systemie KRZ. Termin liczony jest od daty publikacji informacji o upadłości, a nie od momentu, w którym wierzyciel dowiedział się o sprawie. Warto pamiętać, że spóźnione zgłoszenie nadal jest możliwe, jednak może wiązać się z dodatkowymi kosztami oraz utrudnieniami proceduralnymi.
Obecnie zgłoszenie wierzytelności co do zasady odbywa się elektronicznie za pośrednictwem systemu KRZ (Krajowy Rejestr Zadłużonych). Oznacza to, że formularz należy wypełnić i podpisać online przy użyciu profilu zaufanego albo podpisu kwalifikowanego. W praktyce papierowa forma zgłoszenia jest obecnie stosowana jedynie w wyjątkowych przypadkach przewidzianych przez przepisy.
Tak, wierzytelność może zgłosić nie tylko przedsiębiorca, ale również osoba prywatna. Dotyczy to m.in. sytuacji, gdy dłużnik nie spłacił pożyczki, zaległego czynszu, prywatnego zobowiązania albo innej należności. Aby zgłoszenie zostało uznane, wierzyciel powinien odpowiednio udokumentować swoje roszczenie, np. umową, potwierdzeniem przelewu, korespondencją lub wyrokiem sądu.